12*Rainy Designer

' นั่นเป็นครั้งแรก ที่ผมจูงมือแม่ '

ครั้งสุดท้ายที่เราร่วมเดินด้วยกัน คือวันที่ผมพาแม่ไปยังห้องซึ่งอยู่ชานโตเกียวทาวเวอร์ บนจุดชมวิวที่เราสัญญาว่าวันหนึ่งจะขึ้นไปชื่นชมมันอย่างพร้อมหน้า

ฤดูที่ซากุระบาน ทว่าหิมะกลับโปรยปราย

แค่เพียงกระจกกั้น โตเกียวทาวเวอร์ยามค่ำคืนดูงดงามจนน่าใจหาย

ที่นั่น . . . สถานที่พำนักแห่งสุดท้ายของแม่

' ผ่านเส้นทางนี้ไป '

แต่ผมยังจำได้ดี เมื่อครั้งที่แม่จูงมือผม เดินไปตามทางรถไฟในวันที่แดดจ้า เพลงที่ผมกับแม่ร้องด้วยกัน

และบนทางม้าลายในวันสุดท้ายนั้น ผมร่ำร้องมันอย่างเจ็บปวดในหัวใจ

บางครั้ง ความรักคงอยู่โดยที่เราไม่อาจมองเห็น แต่เราต่างสัมผัสได้ใช่ไหม

ดูสิ วันนี้ เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นพ่อร้องไห้

ถึงแม่กับพ่อจะเกลียดกันเช่นไร พ่อกับแม่ก็ยังคงรักกันเสมอ มันคือรักนิรันดร์ที่มอดไหม้อยู่ตรงปลายสุดของมวนบุหรี่ที่พ่อสูบ กระทั่งวันที่แม่จากไป กลิ่นอันคุ้นเคยนั้นก็ยังติดอยู่บนตัวของพ่อ

' ขอโทษครับ '

ผมเป็นลูกชายที่ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย ถึงอย่างนั้น แม่ก็ยังเก็บรักษาใบประกาศนียบัตรของผมอย่างดี มันดูใหม่อยู่เสมอ เหมือนผมได้ทำให้แม่ภาคภูมิใจอยู่ทุกวัน

' แม่ชอบเวลาที่ได้เห็นลูกทำงาน มันทำให้อาการของแม่ดีขึ้น นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของแม่แล้ว  . . . ทำสิ ทำให้แม่ดูนะ '

ผมทำทุกงานที่ขวางหน้า แม้แต่รายการวิทยุที่พูดคุยเรื่องอย่างว่า ทั้งที่ผมโกหกเพราะไม่อยากให้แม่ต้องผิดหวัง แต่แม่กลับรอฟังเสียงของผมทุกคืนโดยไม่ปริปากพูดอะไร

' หนึ่งปีแรกที่ได้มาอยู่โตเกียว, ช่วงเวลานั้นน่ะ มันราวกับแม่ได้รับการดูแลจากลูกชายทั้งชีวิต '

ผมหาบ้านหลังใหม่ เพื่อเราจะได้อยู่ด้วยกันและผมจะได้ดูแลแม่อย่างเต็มที่  มันเป็นยังไงบ้างครับ กว้างขวางเหมือนบ้านของคุณยายเลยใช่ไหม

ผมขอโทษนะครับ ที่ผมไม่อาจได้ยินว่าแม่อยากพูดอะไร

ผมรู้ว่าแม่เป็นห่วงพวกเราเหลือเกิน, ไม่ต้องกังวลนะครับ แม่เข้มแข็งมาก

' ในจดหมาย แม่เขียนว่า ลาก่อน '

แม่ไม่น่าเขียนว่า ลาก่อน เลย  . . . โตเกียวทาวเวอร์ จากบนนี้ ภาพเมืองใหญ่เบื้องล่างนั้นสวยงาม อากาศในวันนี้ช่างดีจริงๆ

' แม่กับผม, เราจะเป็นแม่ลูกกันตลอดไป '

TOKYO TOWER  mom and me, and sometimes dad

5 WINNERS Japan Academy Award

- ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

- บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม : Suzuki Matsuo

- ผู้กำกับยอดเยี่ยม :  Joji Matsuoka

- นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม : Kikikirin

- นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม : Kaoru Kobayashi

เพิ่งมารู้ตอนออกจากโรงว่า Yayako Uchida ที่รับบทคุณแม่ตอนสาว เป็นลูกสาวแท้ๆของ Kikikirin

จนม่านปิด คนในโรงถึงยอมลุกจากที่นั่ง Tokyo nimo attanda เพราะเหลือเกิน

เป็นหนังที่ทำให้เรานั่งดูนิ่งๆเรื่อยๆมาตลอดตั้งแต่ต้นเรื่อง แล้วจู่ๆก็ทำให้ร้องไห้สะอึกสะอื้น จนกระทั่งตอนนั่งพิมพ์ก็ยังน้ำตาซึมอยู่

original soundtrack ช่วงไวโอลินเพราะมาก เป็นครั้งแรกที่ดูหนังแล้วคนทั้งโรงเงียบสนิท . . . อยากดูอีกรอบจัง